มีดปอกเปลือกผลไม้ ก็ลับคมได้เหมือนกัน แทนที่เราจะต้องซื้อใหม่กันบ่อยๆ และทิ้งของเก่าให้เป็นขยะไป เรามาดูวิธีการลับคมกันดีกว่า จะได้ไม่ต้องทิ้งไปอย่างน่าเสียดาย แต่จริงๆแล้ว มีดปอกเปลือกผลไม้ ผักต่างๆ แบบนี้ ไม่ค่อยจะมีปัญหาเรื่องความคมสักเท่าไหร่ เพราะถ้าใช้งานกันในครัวเรือน ความถี่ในการหยิบมาใช้ จะไม่เท่ากับความถี่ของการใช้มีด ทั้งมีดเล็ก มีดปลายแหลม มีหั่นผัก หั่นปลา แม้กระทั่งอีโต้ ก็ถูกหยิบมาใช้งานบ่อยกว่าแน่ๆ การสึกหรอของใบมีด อาการหมดคมของใบมีดปอกเปลือกผลไม้ก็เลยช้ากว่ามีดชนิดต่างๆ แต่เราก็สมควรที่จะต้องเรียนรู้วิธีการลับมีดปอกเปลือกผลไม้ไว้บ้าง เพราะมีโอกาสได้ใช้แน่ๆ
มีดปอกเปลือกผลไม้ ที่มีขายกันอยู่ จะมีหลายลักษณะมาก แต่แบบที่นำมาเป็นตัวอย่างการลับมีดวันนี้ เป็นแบบพื้นฐานโบร่ำโบราณ ที่มีใช้งานกันภายในครัวมาเนิ่นนาน ใช้ง่าย ใช้คล่องมือดี ส่วนรูปแบบอื่นๆ นั้นเดี๋ยวหามาทำรีวิวกันภายหลังนะครับ อ้อ มีดปอกเปลือกผลไม้อันนี้ เป็นอันเดียวกับที่ด้ามหลุด และซ่อมแซมไปแล้ว ในบทความที่ผ่านมานะครับ ใส่ด้ามเสร็จแล้วก็มาลับใบมีดกันสักหน่อย จะได้อยู่ด้วยกันไปนานๆ
สังเกตที่คมมีดของ มีดปอกเปลือกผลไม้อันนี้นะครับ ใบมีดจะทำมุม 45 องศา เป็นคมมีดแบบด้านเดียว ดังนั้น การลับมีดก็จะง่าย ไม่ยุ่งยากอะไรเลย ไม่ต้องตั้งมุม ตั้งใบอะไรให้วุ่นวาย
ใบมีดถูกยึดติดกับส่วนประคองใบมีด ด้วยหมุดอลูมีเนียมอย่างแน่นหนา ยึดหมุดทั้งหัว-ท้าย ถอดออกมาไม่ได้แน่นอน
ผมจะใช้เจ้านี่ เค้าเรียกมันว่า ตะไบเพชร ทำจากกากเพชรจริงๆ นะครับ เป็นเพชรอุตสาหกรรม หรืออย่างไรไม่ทราบ แต่มีความแข็งมาก ใช้ตะไบดอกสว่านเจาะเหล็กก็ยังได้ และเนื่องจากว่า ช่องว่างระหว่างใบมีดจริงๆ กับส่วนประคองใบมีด มีร่องห่างไม่เยอะเลย ผมจึงต้องใช้ตะไบขนาดเล็กๆ แบบนี้ ส่วนความหยาบของตะไบ ผมไม่แน่ใจว่าเท่าไหร่ แต่ไม่เป็นไร เราสามารถผ่อนน้ำหนักที่กดบนใบมีดได้ ตะไบเพชรเล็กๆ ชุดนี้ ผมได้มาจากร้าน 60 บาท ลองไปตามหาดูแล้วกันครับ
แต่ถ้าใครไม่มีตะไบแบบนี้ ก็ไม่เป็นไร มองหาอะไรที่แบนๆ พอจะสอดเข้าไประหว่างใบมีดได้ และมีความแข็งประมาณนึง จะได้ประคองกระดาษทรายอยู่ และสัมผัสคมมีดได้เต็มหน้า จากนั้นก็นำกระดาษทรายขัดโลหะ หรือกระดาษทรายน้ำ สีดำๆ นะครับ ความละเอียดสักเบอร์ 400-500 พอแล้ว ไม่ต้องละเอียดกว่านั้น มาหุ้มไว้ ก็ใช้งานได้เหมือนกัน แต่สำหรับผม ใช้ตะไบถนัดกว่า ก็ของมีอยู่แล้ว ก็ต้องใช้สิ
นี่ครับ ตะไบเพชร เล็ก และบาง เล็กขนาดไหนลองเทียบกับขนาดนิ้วมือผมดูนะครับ
ทีนี้เรามาวางตัวมีดกันก่อน วางมีดให้เอียง ประมาณ 45 องศา สังเกตดู ให้คมมีดขนานกับพื้นโต๊ะ จะได้ทำงานสะดวก จับมีดไว้ให้แน่น และประคองมีดไว้ให้นิ่ง
จากนั้น นำตะไบมาวางขนานกับพื้นเช่นกัน สังเกตว่า ให้เนื้อตะไบ สัมผัสกับหน้าคมมีดเต็ม 100% จากนั้น เลื่อนตะไบ จากปลายมีด ไปหาด้ามมีด แล้วย้อนกลับมา (จากซ้าย มาขวา จากขวา มาซ้าย นั่นแหละครับ) จะแทงเข้า แทงออกก็ได้ แต่มันจะไม่ถนัด และคมมีดอาจจะไม่เสมอกัน เพราะเราลงน้ำหนักไม่สม่ำเสมอ ในทุกๆช่วง ตลอดคมมีดแน่ๆ วิธีผมง่ายกว่า
พลิกกลับด้านมา เอานิ้วมือลูบดู ลูบออกจากคมมีดนะครับ ไม่ใช่ถูกไปกับคมมีดให้บาดนิ้วเล่น จะรู้สึกสัมผัสเสี้ยนโลหะ ที่เรียกกันว่า Burr (เบอร์) หรือภาษาไทยเรียก เกษรคม เกิดขึ้นตลอดแนวคมของมีด
ถ้านำมาส่องกับแสง จะมองเห็นเป็นเส้นแสงสะท้อนออกมาอย่างชัดเจน
พลิกกลับด้าน แล้ววางให้ผิวมีดด้านหลัง ขนานกับพื้นโต๊ะทำงาน จากนั้นวางตะไบบนพื้นผิว ให้แนบสนิทกับผิวใบมีด แล้วลากซ้ายไปขวา ไม่ต้องลงน้ำหนักมือมาก ผิวๆ เบาๆ ก็พอ เราต้องการลบ Burr เท่านั้น แค่สองสามที ก็พอ แล้วลองลูบคมมีดดูว่า ยังมี Burr อีกไหม หลายคนบอก และสอนให้ทดสอบคมมีดกับแผ่นกระดาษดู แต่มีดปอกเปลือกผลไม้แบบนี้ ต้องอาศัยการสัมผัสของนิ้วมือ และลองนำไปใช้งานจริงแล้วล่ะครับ เฉือนแผ่นกระดาษคงไม่ถนัด
Burr หมดไปแล้วครับ พลิกไปมาหลายๆ มุม เพื่อให้สะท้อนกับแสง ก็ไม่มีแสงสะท้อนให้เห็นแล้ว
ส่องดูที่คมมีด มีร่องรอยของตะไบชัดเจนพอสมควร รับรองว่าคมแน่ๆ แค่นี้ก็ไม่ต้องทิ้ง มีดปอกเปลือกผลไม้อันเก่าๆ แล้วไปซื้อของใหม่ ให้เปลืองเงิน และของเก่ากลายเป็นขยะฝังดิน หรือถูกส่งเข้าเตาเผาขยะแล้วล่ะครับ
